ماه: خرداد ۱۳۹۵

دانلود نقشه بصورت pdf

بنا به اظهار کارشناسان ، گل گاو زبان با نام علمی Echium amoenum گیاهی دو یا چند ساله از تیره? Boraginaceae است که بومی ارتفاعات جنگل‌های شمال ایران بوده و از دیرباز در ایران مورد استفاده دارویی قرار می گرفته است.
طبق بررسی های انجام شده، ۵۶ تیره گیاهی با ۱۲۷ گونه درختی و درختچه‌ای و بوته‌ای و علفی در شمال کشور وجود دارد که ‌از آنها محصولات فرعی به‌ دست می‌آید.
به اعتقاد کارشناسان بیشتر این گونه‌ها دارای خواص دارویی هستند که با فعالیت علمی و تولید صنعتی می‌توان بهره وافری از این بخش به دست آورد.
کارشناسان امر با تاکید بر ضرورت آموزش ، راه اندازی صنایع تبدیلی و بسته بندی مناسب ، بازاریابی و تبلیغات و صادرات گیاه دارویی گل گاوزبان خاطرنشان کردند : با تحقق این موارد علاوه بر اشتغالزایی، می توان بازار مصرف خوبی در جهان به ویژه در کشور های اروپایی به دست آورد.
به گزارش ایرنا ، در حال حاضر در اروپا استفاده از چایی های گیاهی رواج زیادی دارد و عرضه گل گاوزبان به صورت چای کیسه ای و در بسته بندی مناسب، عادت استفاده از این گیاه ارزشمند را رواج می دهد و بازار مصرف پایدار به وجود می آورد.
بنابراین راه اندازی صنایع مربوط به تولید و صادرات گل گاوزبان باعث اشتغال زایی با هزینه نه چندان زیاد و رویکرد مناسب به طبیعت و ارزش های نهفته در آن می شود.
رئیس گروه احیا، توسعه و بهره‌برداری از گیاهان دارویی و صنعتی سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور درباره ویژگی‌های این گیاه گفت: گل گاو زبان از جمله گیاهان دارویی ˈمجاز به برداشتˈ در سیاست‌های ابلاغی بهره‌برداری سازمان جنگل‌ها است.
ˈرسول خانجانزادهˈ در گفت و گو با ایرنا افزود : گل‌های این گیاه به تناسب محل رویش در فاصله ماه‌های فروردین و تیر و به رنگ‌های صورتی، قرمز، آبی، ارغوانی و بنفش ظاهر می‌شود.
وی اظهار داشت : گیاه دارویی گل گاو زبان از نظر طب قدیم ایران سرد محسوب می‌شود و در طب گذشته در درمان بیماری‌های مختلف استفاده می‌شد.
خانجانزاده خاطرنشان کرد : گل گاو زبان حواس پنجگانه آدمی را تقویت می‌کند و دم کرده? آن نشاط آور است و تنگی نفس و دردگلو را شفا می‌دهد.
این کارشناس ارشد منابع طبیعی ادامه داد : از برگ‌های تازه آن برای درمان جوش‌های چرکی دهان و درمان برفک استفاده می‌شود و برای برطرف کردن سرفه ورفع سرماخوردگی، تقویت و درمان ورم کلیه وغده? فوق کلیوی نیز مفید است.
خانجانزاده یادآور شد : از خواص دیگر این گیاه آن است که دلهره و وحشت را از بین می‌برد و غم و غصه را کم می‌کند و برای رفع بیماری کسانی که با خود حرف می‌زنند سودمند است.
وی تصریح کرد : از دم کرده گل گاو زبان برای آرام شدن اعصاب، تصفیه? خون، درمان برونشیت، سرخک و کاهش تب استفاده می‌شود .
رئیس گروه احیا، توسعه و بهره‌برداری از گیاهان دارویی و صنعتی سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور تأکید کرد : از گل‌ها وبرگ‌های این گیاه می‌توان به صورت چاشنی در نوشیدنی‌های تابستانی استفاده کرد.
به گفته? خانجانزاده گل‌های این گیاه را می‌توان برای تهیه مربا استفاده کرد که این مربا برای افرادی که دوران نقاهت را سپری می‌کنند و همچنین برای افرادی که حالت ضعف دارند ، بسیار مفید است.
خانجانزاده به خبرگزاری جمهوری اسلامی گفت : مهم‌ترین آفت گل گاو زبان، ˈکرم برگ‌خوارˈ است که بیشترین خسارت خود را در زمان برداشت به گیاه می‌زند و چون در این زمان مبارزه شیمیایی به صلاح نیست، لازم است از روش مبارزه? زیست‌شناختی استفاده شود.
به گفته? کارشناسان، گل گاو زبان گیاهی بومی ایران است که فقط در رشته کوه البرز می‌روید و نباید با گیاه گاوزبان( Borago officinalis) که در اروپا و دیگر مناطق می‌روید و خواص درمانی آن، گاه متضاد با این گونه است، اشتباه شود.
یکی از کارشناسان ارشد جنگلداری درباره ویژگی‌های دیگر گل گاو زبان به خبرنگار ایرنا گفت: گل گاو زبان دارای اندامی پوشیده از تارهای نرم است.
ˈمیثم میار عباسی ˈ افزود : ساقه? این گیاه ، راست یا به حالت خمیده است و برگ‌های ساده با یک گلبرگ منحصر به فرد دارد.
وی اظهار داشت : این گیاه در منطقه? وسیعی از نواحی شمال ایران دیده می‌شود و در اکثر مناطقی که ارتفاعی بالاتر از یک هزار و ۷۰۰ متر از سطح دریا دارند می‌روید.
میار عباسی بیان داشت : گل‌های این گیاه با نام ˈگل گاو زبانˈ از کوهستان‌های شمال ایران جمع‌آوری و به بازار عرضه می‌شود.
این کارشناس ارشد جنگلداری تأکید کرد : گل‌های این گیاه به دلیل معرق بودن و خواص دارویی دیگر، قرن‌ها است که در ایران استفاده می‌شود و به ویژه در برطرف کردن عوارض سرماخوردگی مفید است.
وی افزود : آنچه به نام گل گاو زبان در میان مردم رواج دارد، گل‌های خشک شده? این گیاه است و می‌توان آن را یک گیاه دارویی اصیل و انحصاری ایرانی دانست.
به گفته? پژوهشگران، جوشانده? گل گاو زبان با عسل برای رفع تنگی نفس تجویز شده است. همچنین جویدن برگ تازه? آن برای درمان جوش‌های چرکی دهان اطفال، برفک، سستی بیخ دندان و رفع حرارت دهان و عرق گل گاوزبان برای امراض سوداوی، وسواس و خفقان مفید است.این گیاه دارای منیزیم است و از سرطان پیشگیری می‌کند.

تحقیقات جدید بیانگر این مطلب است که عصاره? آبی گل گاوزبان، دارویی مؤثر و بی‌خطر برای درمان بیماران مبتلا به اختلال وسواس اجباری محسوب می‌شود. گل گاوزبان دارای موسیلاژ، فلاونوئید، آنتوسیانین با آگلیکون دلفینیدین و سیانیدین و به مقدار ناچیز آلکالوئید از دسته پیرولیزیدین است.
گل مرغوب، گلی است که دارای دمگل سفید و گلبرگ‌های بنفش باشد. برگ‌های تازه? گل گاوزبان مقدار زیادی ویتامین C دارد.
یکی از کارشناسان گیاهان دارویی درباره? این گیاه گفت: برگ‌ها، گل‌ها و سرشاخه? گلدار گیاه، اندام‌هایی هستند که مورد استفاده? دارویی و صنعتی قرار می‌گیرند.
ˈ سید محسن رسولی ˈ در گفت و گو با خبرگزاری جمهوری اسلامی افزود: کاشت این گیاه در زمین‌های مرغوب، شخم‌زده و کوددار انجام می‌شود و برای این کار در پاییز یا بهار، دانه? گیاه را با دست و یا دستگاه‌های مخصوص در زمین می‌پاشند و پس از جوانه زدن و پیدایش گیاه جوان، فواصل آنها را نسبت به هم تنک می‌کنند تا فاصله هر گیاه با گیاه بعدی ۳۰ سانتی‌متر باشد.
وی افزود : روش دیگر آن است که دانه‌ها را با دستگاه‌های مکانیکی در امتداد خطوطی می‌کارند و پس از آن‌که گیاه جوان حاصل شد، فاصله آنها را برابر ۳۰ سانتی‌متر از یکدیگر می‌کنند که این عمل در اواخر فروردین انجام می‌شود.
این کارشناس ادامه داد : برگ‌های این گیاه در اوایل گل‌دهی جمع‌آوری می‌شود و برگ‌های لک‌دار یا آفت‌زده را دور می‌ریزند و باید دقت داشت که چیدن برگ‌ها فقط در روزهای آفتابی یعنی زمانی که هوا خشک است انجام شود.
رسولی اظهار داشت: برگ گل گاو زبان دارای بوی ضعیف و بدون مزه است ولی گل‌هایش طعم لُعابی دارند.
وی یادآور شد : عمل گل‌چینی در اوایل خرداد صورت می‌گیرد و گل‌های چیده شده را در کنار مزرعه روی پارچه یا سفره‌های پلاستیکی به ارتفاع ۲- ۳سانتی‌متر پهن می‌کنند و برای آنکه آفتاب نخورد، روی آن پارچه می‌اندازند.
این کارشناس گیاهان دارویی خاطرنشان کرد : البته خشک کردن محصول در سایه بهتر است و محصول مرغوب‌تری خواهد داد.
به گفته? رسولی به هم زدن گل‌ها در هنگام خشک شدن ضروری است و برگ‌های این گیاه را می‌توان همراه با برگ‌های گل کلم پخت و مصرف کرد.
وی اضافه کرد : برگ‌های تازه گل گاو زبان دارای مقدر زیادی ویتامین C و از نظر عناصر معدنی به خصوص پتاسیم بسیار غنی است. ک/۴
621/۴۰۲

انتهای پیام /*

فایل ارائه سخنرانی پروفسور ساکس، مشاور عالی بان‌کی‌مون، دبیر کل سازمان ملل را در تارنمای زیر دریافت نمایید:

Achieving the SDGs in Iran June 5 2016

این سخنرانی، دوشنبه ۱۷ خرداد ۹۵ در دانشگاه صنعتی امیرکبیر برگزار شد.

نارون آزاد؛ کمیاب و پراکنده

Assessment of the Effectiveness of Protected areas Management in Iran: Case Study in Khojir National Park

The requirement to assess the management effectiveness (ME) in protected areas (PAs) is increasing around the world to help improve management and accountability. An evaluation of ME for Khojir National Park (KNP), one of the Iran’s oldest PAs, was conducted using a multi-method approach that consisted of structured interviews, open interviews, and site visits. This was the first ME evaluation in Iran. The structured interview was based on the management effectiveness tracking tool methodology. KNP received an average score of 43%, which is lower than the global average, illustrating that its general management was in the low-intermediate level. The indices of legal status, resource inventory, planning for land and water use, regulations, and objectives received the highest average scores, whereas education and awareness, community co-management, regular work plan, boundary demarcation, visitor facilities, budget sources, staff training, protection systems, and management plan received the lowest ones. The management system of KNP was generally established, but many problems of the management still need to be resolved. To improve ME, some countermeasures should be taken, such as increasing funding, strengthening capacity building, planning, and adaptive management, and implementing community participation.

Keywords: Management effectiveness, Assessment, Khojir National Park, Iran

این مقاله به عنوان اولین پژوهشی در ایران است که روی سودمندی مدیریت مناطق حفاظت شده در ایران پرداخته است. در این مقاله، مشکلات عمده و اصلی پیش روی مدیریت پارک ملی خجیر و در مقیاسی بزرگتر، سایر مناطق حفاظت شده، را به زبانی کاربردی بیان می‌دارد.

می‌توانید کل مقاله را در تارنمای زیر بخوانید:

Assessment of the Effectiveness of Protected areas Management in Iran: Case Study in Khojir National Park

How to Cite:

Kolahi, M., Sakai, T., Moriya, K., Makhdoum, M. F., & Koyama, L. (2013). Assessment of the Effectiveness of Protected Areas Management in Iran: Case Study in Khojir National Park. Environmental management, 52(2), 514-530.

From Paper Parks to Real Conservations: Case Study of Social Capital in Iran’s Biodiversity Conservation

The proposition that natural areas need protection from the destructive actions of people is widely accepted. This paper examines Iran’s e-society attitudes and capital towards biodiversity conservation and evaluates economically Iran’s national parks (NPs). 2,121 respondents answered an online questionnaire conducted in summer 2012. The majority of respondents had visited one of Iran’s NPs. Almost all respondents were willing to voluntarily participate in conservation and environmental projects; willing to pay for protection; willing to increase the protected areas; willing to visit the NPs in the future; and they were mostly young. There is a resurgent interest in conservation amongst Iranian citizen scientists. Respondents showed that they could collaborate for resource management. They think ecological problems and solutions are human problems and not simply biological problems. Biodiversity conservation in Iran has been threatened by mismanagement, lack of funds, park-other organization conflict, lack of biodiversity awareness, and lack of public participation. Conservation biologists can help engage Iran’s society in conservation efforts by striving to achieve three goals: adjusting the public’s perception of biodiversity, increasing public participation in biodiversity conservation, and encouraging ecotourism by tour packages to develop conservation and local. Furthermore, the government should see the human and environmental condition as one intricate system. The governor must focus on conservation projects that engage the urban populace and support the goal of developing a biodiversity ethic. It should consider updating management, enhancing environmental educational programs, designing environmental volunteer plans, treating ecotourism tour packages, installing real collaborative principles, and establishing participatory conservation approaches.

Keywords: National Park; Ecotourism; Willingness to Pay; E-society; Participatory Conservation

پارک‌های ملی کاغذی یا پارک‌های ملی واقعی؟ این مقاله به اهمیت سرمایه اجتماعی و نحوه درگیر کردن و مشارکت جوامع محلی در مدیریت و حکمرانی حفاظت از تنوع‌زیستی می‌پردازد.

می‌توانید کل مقاله را در تارنمای زیر بخوانید:

From Paper Parks to Real Conservations: Case Study of Social Capital in Iran’s Biodiversity Conservation

How to cite:

Kolahi, M., Sakai, T., Moriya, K., Yoshikawa, M., & Esmaili, R. (2014). From Paper Parks to Real Conservations: Case Study of Social Capital in Iran’s Biodiversity Conservation. International Journal of Environmental Research, 8(1), 101-114.

Visitors’ Characteristics and Attitudes towards Iran’s National Parks and participatory conservation

The highly diverse climate and nature of Iran offer a potential to use ecotourism as a tool to support conservation and local development. To realize this potential, the ecotourism experience must be identified to guide management actions. This paper examines ecotourism’ attitudes towards conservation and evaluates Iran’s national parks (NPs) economically. 2,121 respondents answered an online questionnaire conducted in summer 2012. The majority of respondents had visited at least one of Iran’s 26 NPs. The survey revealed the weak condition of NPs both in status and conservation activities. Almost all respondents were willing to voluntarily participate in projects related to nature, environment and biodiversity conservation; pay for protection; increase the area of protected areas; visit NPs in the future; and they were mostly young. They believed that the conservation of biodiversity is not only the responsibility of the government but also society in general. Furthermore, most answerers highlighted ecotourism activities as a tool to benefit local people. The paper concludes that the government should elevate environmental awareness and consciousness, build community capacity for biodiversity management, resurrect the conservation movement, promote ecotourism and sustainable investment, strengthen the capacity of NGOs, look for synergisms, and build opportunities for participatory, cooperative science and stewardship.

این مقاله دیدگاه اکوتوریسم یا بازدیدکنندگان مناطق حفاظت شده را در مدیریت این مناطق لحاظ می‌کند و از ایشان به عنوان یکی از گروداران نام برده و لزوم و مسیر حرکت به سمت حکمرانی فراگیر عرصه‌های ملی را مشخص می‌کند.

می‌توانید کل مقاله را در تارنمای زیر بخوانید:

Visitors’ Characteristics and Attitudes towards Iran’s National Parks and participatory conservation

How to cite:

Kolahi, M., Sakai, T., Moriya, K., Yoshikawa, M., & Trifkovic, S. (2014). Visitors’ Characteristics and Attitudes towards Iran’s National Parks and participatory conservation. PARKS Journal IUCN, 20(1), 49-62.

Introduction of Participatory Conservation in Iran: Case Study of the Rural Communities’ Attitudes in Khojir National Park

Participatory conservation, as bottom-up management, is currently the most acceptable model for management of protected areas across the world. Social context is a central issue in the sustainable management of conservation areas. It is also crucial to introducing participatory conservation. The new approach therefore recognizes rural communities as key partners in biodiversity management and seeks their participation in social development and biodiversity conservation. This paper examines the opinions and perceptions of local residents towards conservation, ecotourism, and Khojir National Park (KNP) in Iran. A questionnaire and informal interviews were conducted in five villages in or around the park. A comparative analysis of community participation and its barriers among the villagers were also employed. A model was developed to study attitudes of the local people and how they affect conservation and ecotourism development. The results revealed a moderate general knowledge about KNP and environmental issues, the lack of interaction between local people and government authorities, eagerness to participate in the activities of KNP, general support for the conservation cause, and important differences among the villages. Furthermore, the majority of respondents were classified as supportive of biodiversity conservation and neutral to ecotourism development, which may indicate a coexistent relationship. The research clearly identifies the need for devising strategies and initiatives appropriate to specific local groups for optimizing their input in conservational issues. The optimization process of participatory conservation in Iran should be undertaken to create a congruent, site-specific model with the best possible results based on world experiences.

Keywords: Biodiversity conservation; Bottom-up management; Local people; Ecotourism development

این مقاله به مفهوم حفاظت مشارکتی در ایران و بررسی نگرش جوامع محلی به مدیریت مناطق حفاظت شده، همچون پارک ملی خجیر، پرداخته و رویکردهای حفاظت مشارکتی را بیان می‌دارد.

می‌توانید کل مقاله را در تارنمای زیر بخوانید:

Introduction of Participatory Conservation in Iran: Case Study of the Rural Communities’ Attitudes in Khojir National Park

How to Cite:

Kolahi, M., Moriya, K., Sakai, T., Khosrojerdi, E., & Etemad, V. (2014). Introduction of Participatory Conservation in Iran: Case Study of the Rural Communities’ Perspectives in Khojir National Park. International Journal of Environmental Research, 8(4), 913-930.

Challenges to the future development of Iran’s protected areas system

Since the1950s, there has been a continuous increase in the number and coverage of protected areas (PAs) in Iran, and in total 253 PAs have been declared that cover 10.12% of the country’s area. This paper reviews literature addressing Iran’s PAs, examines what is known about them, highlights the challenges and lessons learned, and identifies areas where more research is needed. The PA system in Iran is criticized because of (1) shortages of manpower, equipment, and financial resources; (2) de jure PAs that are often implemented as de facto reserves; (3) lack of national biodiversity indicators and objective monitoring processes; and (4) limited public participation and conflict between people over PAs. To improve, Iran’s PAs system needs to be realistically supported by policies and planning instruments. In addition, the implementation of active management to restore habitat, increase education and awareness, shift practices towards the guidelines of international organizations, build capacity, and improve management and co-management by local communities needs to occur.

Key Words: Iran; Protected Areas; Management; Governance; Biodiversity

این مقاله به چالش‌های پیش‌روی توسعه سیستم مناطق حفاظت شده ایران می‌پردازد و برای کلیه کسانی که در مورد طبیعت، محیط‌زیست و منابع طبیعی پژوهش یا فعالیت می‌کنند، مناسب می‌باشد.

می‌توانید کل مقاله را در تارنمای زیر بخوانید:

Challenges to the future development of Iran’s protected areas system

How to Cite:

Kolahi, M., Sakai, T., Moriya, K., & Makhdoum, M. F. (2012). Challenges to the future development of Iran’s protected areas system. Environmental management, 50(4), 750-765.