برگزاری دوره تئوری و عملی تور پرنده نگری

برگزاری دوره تئوری و عملی تور پرنده نگری

نخستین تور تور پرنده نگری در استان زنجان توسط انجمن توان افزایان زندگی سبز، گروه سفر مستر تریپ و با همکاری اداره کل محیط زیست استان، همزمان با روز جهانی تالاب‌ها و در حاشیه سد تهم زنجان برگزار گردید.

کلاس تئوری این برنامه روز دوازدهم بهمن در محل خانه جوانان استان زنجان و با تدریس رضا رمضانی، دانشجوی دکتری بیوسیستماتیک جانوری (گرایش پرنده شناسی) دانشگاه فردوسی مشهد انجام پذیرفت. در این کلاس دو ساعته مطالبی از قبیل معرفی ویژگی های پرندگان، صفات شاخص برای رده بندی پرندگان، جایگاه اکولوژیکی پرندگان و همچنین مقدماتی درباره نحوه پرنده نگری ارائه گردید. از جمله نکات حائز اهمیت در این کلاس می‌توان به تنوع پرندگان استان زنجان اشاره کرد که بر اساس مطالعات انجام شده تقریبا معادل نیمی از تنوع پرندگان اروپاست. مطلب مهم دیگر در خصوص اهمیت تنوع زیستی به ویژه پرندگان در موضوع توسعه بود، به عنوان مثال در سال ۲۰۰۷، یکی از شاخص های توسعه کشور انگلستان جمعیت پرندگان کشور بوده است. در واقع جمعیت پرندگان را به عنوان یکی از شاخص هایی در نظر گرفته بوده اند که با آن توسعه کشور ارزیابی شود.

در ادامه، امین خزاعی، نماینده اتازیس در استان زنجان ضمن اشاره به فعالیت‌های این انجمن، در خصوص تداوم برنامه‌هایی مشابه در سطح شهر و استان زنجان با هدف آموزش اهمیت حیات وحش و تنوع زیستی در زندگی با همکاری متخصصین ابراز امیدواری کرد و یکی از اولویت‌ها را برگزاری دوره آشنایی با حیات وحش شهری عنوان کرد.

در پایان نیز فرهاد عسگری، سایکل توریست زنجانی و عضو گروه سفر مسترتریپ که از برگزار کنندگان این تور بود با اشاره به تورهای انجام گرفته توسط این گروه که شامل تورهای کودکان، روستاگردی، دوچرخه سواری و ماجراجویانه است، از برنامه‌های آتی گروه گفت و همچنین پتانسیل استان زنجان در اجرای تورهای مختلف را بی‌نظیر عنوان کرد.

دوره عملی این برنامه نیز به مدت سه ساعت در روز سیزدهم بهمن، همزمان با روز جهانی تالاب‌ها در حاشیه سد تهم زنجان و با حضور کارشناسان و محیط‌بانان اداره کل محیط زیست استان، عکاسان حیات وحش و جمعی از علاقمندان انجام گرفت و پرندگانی همچون حواصیل خاکستری، باکلان، اردک سرسبز، کاکایی، خوتکا، چنگر و زاغی مشاهده شدند.

تور پرنده نگری زنجان

تور پرنده نگری زنجان

رفتن به طبیعت و تماشای پرندگان زیبا، تفریحی است که ده ها سال است در بین مردم دنیا رواج یافته و علاقه مندان فارغ از نوع شغل یا تخصص با شوق و ذوق وافر به این تفریح سالم می پردازند. برخلاف تصور عامه مردم، برای پرنده نگری لازم نیست پرنده شناس باشید، علاقه مندی به طبیعت کافی است. کما اینکه زیبایی و رنگارنگی پرهای یک سهره یا زیبایی آواز یک توکا هر بیننده یا شنونده یی را تحت تاثیر قرار می دهد. آرامش و لذت پرنده نگری به حدی است که بسیاری از روانشناسان آن را راه حلی برای آرامش فکری و تقویت روحیه افراد می دانند.

تعداد پرنده نگرهای دنیا مرتباً رو به افزایش است تا حدی که در کشورهای انگلیس و آلمان برابر طرفداران فوتبال، پرنده نگر وجود دارد. در کشور ما نیز روز به روز بر تعداد دوستداران پرندگان و پرنده نگری افزوده می شود. پرنده نگری جزء هیچ یک از شاخه های علوم محسوب نمی شود و یک پرنده نگر در زمره محققان به شمار نمی رود. بلکه پرنده نگری یکی از زیر شاخه های اکوتوریسم یا طبیعت گردی است. جالب است بدانید پرنده شناس ها بسیار جزیی تر از پرنده نگرها به پرندگان نگاه می کنند و فقط اهداف مطالعاتی و تحقیقاتی را دنبال می کنند. در حالی که پرنده نگری لذت بردن، تجربه کسب کردن و آموختن از دنیای پر رمز و راز پرندگان است و پرنده نگرها برای کسب لذت بیشتر، از جزیی نگری پرهیز می کنند.

در همین راستان انجمن توان افزایان زندگی سبز در نظر دارد همزمان با روز جهانی تالاب‌ها، برای نخستین بار در استان زنجان و با هدف بهره برداری پایدار و غیرمصرفی از طبیعت اقدام به برگزاری تور پرنده نگری نماید.

این تور در دو مرحله تئوری در تاریخ ۱۲ بهمن و عملی ۱۳ بهمن پذیرای تعداد محدودی از علاقمندان خواهد. محل‌های پیشنهادی جهت رصد پرندگان، سد تهم و یا روستای شکورچی خواهد بود که با توجه به شرایط جوی یکی از این مقاصد انتخاب خواهد شد و به اطلاع افراد ثبت نام کننده خواهد رسید.

گفتنی است مدرس دوره تئوری و عملی آقای رضا رمضانی، دانشجوی دکتری بیوسیستماتیک جانوری (گرایش پرنده شناسی) خواهد بود.

جهت کسب اطلاعات بیشتر در خصوص این تور می‌توانید با شماره‌هایی که در پوستر آمده تماس بگیرید.

آثار اجتماعی زیست محیطی کمربند جنوبی مشهد فاجعه‌بار است

آثار اجتماعی زیست محیطی کمربند جنوبی مشهد فاجعه‌بار است
عضو هیأت‌علمی دانشگاه فردوسی مشهد در گفت‌وگوی تفصیلی با فارس:
آثار اجتماعی زیست محیطی کمربند جنوبی مشهد فاجعه‌بار است/ از بخشی‌نگری و تصمیمات منفعت‌طلبانه پرهیز شود
عضو هیأت‌علمی دانشگاه فردوسی مشهد با اشاره به آثار فاجعه‌بار اجتماعی محیط‌زیستی اجرای پروژه کمربند جنوبی، تأکید کرد: در این موضوعات باید از بخشی‌نگری و تصمیمات منفعت‌طلبانه پرهیز شود.

به گزارش خبرگزاری فارس از مشهد، پروژه کمربندی جنوبی مشهد به عنوان یکی از بزرگ‌ترین پروژه‌های شهرداری که عملیات اجرایی آن از سال ۹۱ با هدف کاهش ترافیک در بلوارهای وکیل‌آباد، پیروزی و بزرگراه شهیدکلانتری آغاز شد، از همان ابتدا به دلیل نداشتن پیوست زیست‌محیطی، تخریب ارتفاعات و تأثیر مستقیم بر آلودگی هوای مشهد موردنقد بسیاری از کارشناسان و فعالان محیط‌زیست قرار گرفت. این پروژه که انتظار می‌رفت فاز نخست آن تا پایان سال ۹۵ به بهره‌برداری برسد، اکنون و پس از توقفی یکساله، با آغاز دوره مدیریت شهری جدید، اجرای آن با توجیهاتی قابل تأمل، بار دیگر از سر گرفته شد. شهردار مشهد نیز چندی پیش با بیان اینکه کمربندی جنوبی جزئی از طرح جامع مشهد به شمار می‌رود، تأکید کرده بود چاره‌ای جز اجرای کمربند جنوبی نداریم!

در همین زمینه با  مهدی کلاهی یکی از اساتید محیط‌زیست دانشگاه فردوسی مشهد که طی این سال‌ها با انتقاد جدی نسبت به اجرای کمربند جنوبی، همواره همپای سمن‌ها بوده است، گفت‌وگویی داشته‌ایم که مشروح آن را در ادامه می‌خوانید.

آثار اجتماعی محیط‌زیستی اجرای کمربند جنوبی وحشتناک است

فارس: در ضرورت تکمیل پروژه کمربند جنوبی، سخن از حمایت اسناد بالادستی به میان می‌آید، نظر شما در این باره چیست؟

کلاهی: پروژه‌ای که ادعا می‌شود درصد قابل توجهی از آن اجرا و بیش از ۲۰۰ میلیارد تومان برای آن هزینه شده است، مگر الزام قانونی نداشت که پیوست زیست‌محیطی داشته باشد؟ اصلا اسناد بالادستی را چه کسانی می‌نویسند؟ خود ما کارشناسان می‌نویسیم، بنابراین ممکن است یک کارشناس اشتباه کند. این اسناد بالادستی یا طرح جامع مشهد وقتی اشتباه است، باید اصلاح شود. در اقتصاد مفهومی داریم به نام هزینه‌های دورریخته، در این پروژه می‌گویند چون هزینه زیادی صورت گرفته حیف است متوقف شود، درحالی که آثار اجتماعی محیط‌زیستی طرح وحشتناک است! به عنوان مثال، ما سد گتوند و سدهای زیادی از این دست داریم که الآن مصیبت‌بار شده‌اند و هزاران میلیارد هزینه روی دست ما گذاشته‌اند. افزون بر آن، بحث آلودگی هوا که هرروز هزاران میلیارد تومان به ما هزینه تحمیل می‌کند.

اینکه بگوییم چون اسناد بالادستی قوی از طرح حمایت می‌کند، باید آن را اجرا کنیم، قابل پذیرش نیست. ما بعضی از مسائل را در افق کوتاه‌مدت دیده‌ایم، بنابراین این اسناد، قوانین و معیارها باید هر ۵ یا ۱۰ سال مجددا بازنگری شود و درصورتی که مشاهده کردیم طرحی مشکلات زیست‌محیطی، اجتماعی و به تبع آن نارضایتی مردم را درپی دارد، بودجه‌ای که قرار است آنجا خرج شود را داخل خود شهر هزینه کنیم.

یعنی بیاییم اگر واقعا به جاده‌های بیشتر نیاز داریم، جاده‌هایمان را طبقاتی کنیم و به جای اینکه افقی حرکت کنیم عمودی پیش برویم. یکی از توجیهاتی که در این زمینه مطرح می‌شود، هدایت مردم به سمت طرقبه و شاندیز است درحالی که طرقبه و شاندیز اصلا کشش این جمعیت را ندارند! ما داریم مجدد نیاز را بیشتر می‌کنیم چراکه وقتی محیط ورود ماشین را افزایش می‌دهیم خودرو‌های بیشتری برای رانندگی در این محیط اعلام آمادگی می‌کنند. با این شرایط، تا زمانی که خود طرح متوقف و در ادامه برای تغییر کاربری اقدام نشود، هر سخنی گفته شود، در راستای تخریب محیط زیست است.

پرهیز از بخشی‌نگری و تصمیمات منفعت‌طلبانه

فارس: با وجود پیگیری‌های چندین ساله کارشناسان و فعالان محیط‌زیست و تشکیل اتاق فکر در دانشگاه فردوسی که در نهایت منجر به توقف طرح با دستور دادستانی شد، اصرار مدیریت شهری بر ادامه پروژه به چه معناست؟

کلاهی: ببینید چیزی که شما می‌گویید از نگاه من نامش بخشی‌نگری است، یعنی هر بخش دارد کار خودش را انجام می‌دهد! همین تخریب‌ها و برج‌سازی‌هایی که در منطقه دلاوران یا نقاط دیگر در ارتفاعات کوه درحال انجام است را مشاهده کنید، وقتی شما مسیر ورود به کوه را ایجاد می ‌کنید، طبیعی است که اطرافش را قارچ‌های سمی همچون برج‌ها می‌گیرند! اینها جلوی ریه‌های شهر را گرفته و آلودگی‌ها را افزایش می‌دهند. حقیقت این است که تخریب وحشتناکی صورت گرفته و باید برای یکبار هم که شده جلوی یک اقدام اشتباه گرفته شود تا از تکرار اینگونه اشتباهات پیش‌گیری شود. در غیر اینصورت در آینده همه ما به انواع و اقسام بیماری‌های سرطانی، عصبی و مشکلات محیط‌زیستی دچار می‌شویم. باید نگاه عقلایی و جامع‌تری داشته باشیم و از تصمیمات منفعت‌طلبانه و شخصی پرهیز کنیم.

احترام به محیط‌زیست یا تخریب آن؟

فارس: با توجه به اینکه کاستن از بار ترافیک در محدوده این کمربندی از اهداف اصلی اجرای طرح مذکور به شمار می‌رود، آیا حقیقتا این پروژه گرهی از ترافیک مشهد باز خواهد کرد؟

کلاهی: اساس نگه‌داشت یک شهر، کوه‌های اطراف آن است.کوه‌های اطراف به عنوان ریه‌ها و تفرجگاه‌های طبیعی یک شهر به شمار می‌روند اما وقتی شما یک بزرگراه چندمتری را وسط کوه احداث می‌کنید، نه تنها این آرامش را از مردم سلب می‌کنید، بلکه موجوداتی که در کوه هستند نیز عرصه طبیعی‌شان، شکننده می‌شود، بنابراین با تفکیک اراضی که در آن بخش صورت می‌گیرد، برج‌هایی که در این مسیر ساخته می‌شود و یا انواع و اقسام راه‌های فرعی که زده می‌شود عملا طبیعت آنجا را تکه تکه و از کاربری اصلی خودش که پالایش عرصه و چرخه هوا در شهر بوده است، خارج کرده‌اید. ما از احترام به طبیعت و پاسداشت آن سخن می‌گوییم و انواع قوانین را هم داریم اما وقتی رویکردمان، رویکرد مخربی است، نشان‌دهنده این است که تناقضی در حرف و عمل ما وجود دارد.

اینکه ساخت بزرگراه، موجب کاهش ترافیک می‌شود یا افزایش آن، از جمله موضوعات بسیار مهمی است که در دنیا پیرامون آن بسیار سخن گفته‌ شده است. دانشمندان اجتماعی، اقتصادی و حتی روانشناسی به این پرسش اینگونه پاسخ داده‌اندکه احداث بزرگراه نه تنها از بار ترافیک نمی‌کاهد بلکه موجب افزایش ترافیک نیز می‌شود. به عنوان نمونه، بزرگراه امام علی(ع) تهران که شمال‌شرق این کلانشهر را به جنوب آن متصل می‌کند، اکنون پرترافیک‌ترین بزرگراه تهران محسوب می‌شود. تصور ما برای مشهد نیز همین است چراکه وقتی شما در این منطقه بزرگراه احداث می‌کنید یعنی به مردم مجوز عبور خودرو می‌دهید و از نظر روانشناسی و اجتماعی مردم تشویق ‌می‌شوند از این مسیر استفاده کنند. به عنوان مثال، در کشور ژاپن با وجود اینکه ۶۷ درصد آن را جنگل تشکیل می‌دهد و می‌توان از این ظرفیت برای ساخت بزرگراه‌ استفاده کرد، مشاهده می‌کنیم به جای اینکه به صورت افقی در دل طبیعت بروند، بزرگراه‌ها را در ارتفاع و به صورت عمودی احداث می‌کنند و بیشتر بزرگراه‌هایشان در کمربندی‌ها از روی شهر و اتوبان‌های هوایی عبور می‌کند؛ ما هم در مشهد می‌توانستیم هزینه‌های میلیاردی که برای تخریب کوه‌ها صرف شده است را برای احداث بزرگراه هوایی استفاده کنیم.

به یک خودزنی مدیریتی رسیده‌ایم

فارس: به عنوان یک کارشناس محیط‌زیست بفرمایید با توجه به وضعیت فعلی آلودگی هوای مشهد، اجرای چنین پروژ‌ه‌هایی در ارتفاعات چقدر ضرورت دارد؟

کلاهی: متأسفانه به یک خودزنی مدیریتی رسیده‌ایم و تلاش می‌کنیم هرطور که شده با توجیهاتی چون، به ما گفته شده، قبلی‌ها انجام داده‌اند، اسناد بالادستی و یا طرح جامع می‌گوید، چنین طرح‌هایی را اجرا کنیم. ما به جای خودرومحور کردن شهر، باید آن را زیست‌محور و طبیعت را در شهر ایجاد کنیم. باید جنگل‌داری و مرتع‌داری شهری داشته باشیم، حتی اکنون بعضی از کشورها دارند در حاشیه‌هایشان روی دام‌پروری شهری کار می‌کنند. باید رودخانه‌های شهری را فعال کنیم. اگر واقعا به فکر آرامش مردم هستیم اینها باید افق‌ها و رویکردهای ما باشند. فارغ از آن، وقتی این وضعیت آلودگی هوا را مشاهده و دوباره ریه شهر را تخریب می‌کنیم این چه پیامی می‌تواند برای جامعه داشته باشد؟ آیا جز این است که یک مرگ زودهنگام را به شهر تقدیم کرده‌ایم؟ به همین دلیل تأکید ما بر پذیرش اشتباه و توقف همیشگی طرح مذکور است. اگر اجرای این طرح مخرب، متوقف شود، سمن‌ها و مردم که تلاش‌های بسیاری در این زمینه داشته‌اند، انرژی مضاعف می‌گیرند. امیدوارم این اتفاق بیفتد و تجربه‌ای برای تصمیم‌گیری و تصمیم‌سازی‌های دیگر شود.

وقتی درب بطری‌های پلاستیکی، پای کودکان کار را نونوار می‌کند

اعضای سمن پویش زنگین که تحت حمایت انجمن توان‌افزایان زندگی سبز در زنجان فعالیت می‌کنند، تاکنون از محل فروش درب‌های پلاستیکی موفق شده‌اند که علاوه بر یک دستگاه ویلچر، برای تعدادی از کودکان کار نیز کفش‌های نو بخرند. این در حالی است که ویلچر دوم نیز به زودی خریداری می‌شود. 

 

به گزارش ایسنا، منطقه زنجان، درب‌های بطری رها شده روی زمین شاید به کار کسی نیاید ولی اگر جمع شود به کار معلولان می‌آید؛ در واقع درب‌های بطری تجزیه‌پذیر نیستند و برای قرن‌ها در طبیعت باقی‌ می‌مانند. به همین‌خاطر می‌توان با جمع‌آوری این درب‌ها و فروختن آن به‌ کارگاه‌های بازیافت، هم به حفظ محیط زیست کمک کرد و هم با پول به دست آمده برای نیازمندان معلول، ویلچر خرید. این مثل یک تیر و دو نشان می‌ماند و در نهایت کار با ارزشی است.

 

ایده اولیه‌ جمع‌آوری درب بطری به چند سال قبل و زمانی برمی‌گردد که یک خانم گردشگر ایرانی با این موضوع در کشور ترکیه آشنا شد. او پس از بازگشت به ایران، اولین پویش مردمی جمع‌آوری درب بطری را در شهر تبریز راه‌اندازی کرد و خوشبختانه با گذشت زمان، این ایده‌ مورد استقبال حامیان محیط زیست و حتی خیرین قرار گرفت.

 

درب‌های بطری نیز جنس خالص و مرغوبی دارند و فضای کمی اشغال می‌کنند. مثلا ۳۰۰ کیلوگرم درب بطری فقط یک فضای دو در یک را اشغال می‌کند و حمل این درب‌ها برای پویش خیلی راحت است. همچنین پس از قرار گرفتن در چرخه‌ی بازیافت، برای ساخت لوازم اداری و تجاری استفاده می‌شوند. البته جنس درب بطری با جنس خود بطری متفاوت است. هرکدام نقطه ذوب متفاوتی دارند و اگر در دستگاهی با یک دمای ذوب قرار بگیرند، برای دستگاه مشکل فنی رخ می‌دهد.

 

امین خزاعی دبیر سمن پویش زنگین در این رابطه می‌گوید: درب‌های بطری اندازه‌ کوچکی دارد ولی اثرات تخریبی زیادی برای محیط زیست ایجاد می‌کند. از طرفی پویش جمع‌آوری درب بطری، موضوع غریبی برای مردم نیست. آن‌چه ما در ابتدا انجام دادیم تشکیل یک گروه تلگرامی بود و از طریق اطلاع‌رسانی، توانستیم نگاه‌ بسیاری از مردم را به پویش جلب کنیم و با همکاری و همراهی بسیاری از علاقه‌مندان، مخازنی که مخصوص درب‌های بطری بود را در مکان‌هایی مثل دانشگاه، مدارس، تالارهای پذیرایی و باشگاه ورزشی نصب کنیم.

 

وی می‌افزاید: هر کدام از این مخازن ظرفیت ۲۵۰۰ درب بطری را دارد و هر زمان که پر شود، مسئول آن مکان جهت تخلیه با اعضا تماس می‌گیرد. خوشبختانه پویش برای اولین‌بار از دانشگاه زنجان شروع شد و با کمک‌های مادی و معنوی سازمان مدیریت پسماند شهرداری زنجان توانستیم مخازن جمع‌آوری درب‌های بطری را تهیه کنیم. بدون شک این پویش ادامه‌دار خواهد بود و خوشبختانه با پول سری اول پویش، اولین ویلچر را خریداری کرده و به موسسه خیریه رعد اهدا کردیم.

 

خزاعی خاطرنشان می‌کند: شهروندان زنجانی می‌توانند درب‌های بطری پلاستیکی جمع‌آوری شده خود را به نزدیک‌ترین محل معرفی شده یا همان آشیانه‌های زنگین تحویل دهند. همچنین جهت آگاهی از نشانی آشیانه‌ها، همکاری با پویش زنگین و عضویت در گروه تلگرامی این پویش می‌توانند با شماره ۰۹۳۶۵۶۱۴۱۲۴ تماس بگیرند. مبلغ حاصل از فروش درب‌ها نیز صرف امور مربوط به حفاظت از محیط زیست، کمک به نیازمندان و موسسات خیریه خواهد شد.

 

این فعال محیط زیست با تاکید بر این‌که حمایت و حفاظت از محیط زیست در شرایط فعلی که با مشکلات عدیده محیط زیستی مواجه هستیم، موضوعی اجتناب‌ناپذیر است، یادآور می‌شود: به همت مردم مهربان زنجان به ویژه حامیان پویش مردمی زنگین، از محل فروش و بازیافت درب‌های بطری‌های پلاستیکی چند جفت کفش برای کودکان کار تحت حمایت موسسه پرتو افروزان زنجان خریداری شد و در اختیار آن‌ها قرار گرفت. این در حالی است که ویلچر دوم نیز به زودی خریداری می‌شود.

معرفی کتاب جعبه ابزار سبز

کتاب جعبه ابزار سبز

 

کتاب: جعبه ابزار سبز
برگردان کنندگان: مهدی کلاهی، عاصفه صارمی، امین رحمتعلی خزاعی، هاله روحی، احسان محبوب
چاپ اول: ۱۳۹۵ – انتشارات تحقیقات آموزش کشاورزی
تعداد صفحات: ۱۸۶ صفحه
قیمت: ۱۴۰۰۰ تومان

پایداری (سبز بودن)، یک ترکیب و تاثیر متقابلِ عدالت اجتماعی، سلامت محیط زیستی و شادابی اقتصادی است. کتاب جعبه ابزار سبز به علاقه رو به رشد در زمینه مصرف پایدار پاسخ می‌دهد، به مسائل ضروری جهانی اشاره می‌کند و درباره ضرورت کنشگری بحث می‌نماید.
این کتاب  بر تهیه ابزارها، آگاهی‌ها و خلاقیت‌هایی متمرکز است که سازمانهای مرد نهاد (سمن‌ها) برای معرفی طیف گسترده‌ای از فعالیتهای پایدار به آن نیاز دارند. پایداری، باید اولویت همه باشد. ولی می‌دانیم که سمن‌ها، قدرت کمتری را جهت به کارگیری و تشویق افراد و گروه‌ها در دسترس دارند تا بتوانند آن‌ها را مجهز نموده و کمک نمایند تا اصول پایداری به عمل در آیند.
در دنیایی که به سرعت جهانی می‌شود، ضروری است که آثار همه جانبه خریدها، کارها و عادت‌های ما مورد بررسی قرار گیرند. نیاز داریم که از پیچیدگی پیوندها و وابستگی‌های داخلی بین جامعه، اقتصاد و سلامت محیط زیست آگاه باشیم. برای نمونه، تلاش برای عدالت اجتماعی شامل تلاش برای پاکیزگی محیط زیست و تلاش برای عدالت محیط زیستی شامل تلاش برای برابری است. باور داریم که با تشخیص این وابستگی‌های داخلی و پیامدهای هر آنچه انجام می‌دهیم، همچنان که برای کاهش اثرات مخرب کارها و عادت‌هایمان تلاش می‌کنیم، در کل خواهیم توانست جامعه‌ای عادلانه بسازیم.
کتاب جعبه ابزار سبز که توسط تعدادی از اعضای انجمن ملی توان افزایان زندگی سبز(اتازیس) ترجمه شده، مجموعه متعادلی از حقایق، موارد مطالعاتی و توصیه‌های عملی به شما ارائه می‌کند.

معرفی کمپین زنگین

معرفی کمپین زنگین

حمایت و حفاظت از محیط زیست در شرایط فعلی که با مشکلات عدیده محیط زیستی مواجه هستیم، موضوعی اجتناب ناپذیر است. بسیاری از کشورها طی چند دهه گذشته اقداماتی در این خصوص انجام داده‌اند، ولیکن یا کافی نبوده‌اند و یا آن اثرگذاری لازم را نداشته‌اند. بنابراین پویش‌های مردمی با درک این موضوع و آگاهی از ناکافی بودن اقدامات انجام گرفته از سوی دولت‌ها، رفته رفته شکل گرفتند و در گوشه و کنار دنیا دست به کار شده و اقداماتی در راستای حفاظت از محیط زیست، این میراث گذشتگان و امانت آیندگان، به عمل آوردند.

اقدامات مردمی خیرخواهانه و داوطلبانه محیط زیستی در سطح دنیا و حتی کشور خودمان بسیار زیاد بوده و خوشبختانه هر روز نیز بر تعداد این فعالیت‌ها  که عمدتا در قالب پویش‌های مردمی سازمان دهی می‌گردند، افزوده می‌گردد.

پویش‌های جمع آوری درب بطری پلاستیکی یک از هزاران نمونه اقدامات گروهی در راستای حفظ محیط زیست است که چند سالی است به طور گسترده در سطح کشور عزیزمان شاهد آن هستیم و جای بسی خوشحالی دارد که در این مدت کوتاه، مردم عزیز ایران از این پویش‌ها حمایتی جانانه کرده‌اند که ماحصل آن علاوه بر گسترش فرهنگ تفکیک از مبداء پسماندهای خشک، ترویج فرهنگ نوع دوستی و کمک به نیازمندان جامعه است، چرا که در قریب به اتفاق پویش‌های مردمی جمع آوری درب بطری، شعار مطرح شده حمایت از نیازمندان است که این همنشینی کار خیر و حفاظت محیط زیست رویداد مبارکی است که ثمره آن علاوه بر موارد گفته شده، ایجاد حس همکاری بین شهروندان برای رسیدن به جامعه‌ای سالم است.

پویش مردمی زنگین نیز با هدف جمع آوری درب بطری‌های پلاستیکی اعم از بطری‌های نوشابه، آب معدنی، شیر پاستوریزه، مواد شوینده و… برای کمک به محیط زیست و سلامت جامعه مدت کوتاهی است که فعالیت خود را در شهر زنجان آغاز کرده و شعار «بی‌تفاوت نیستم» را برای خود برگزیده است. برنامه شکل گیری این پویش، نخست توسط جمعی از کنشگران محیط زیست شهر زنجان پی ریزی شد و در نشست‌های مختلف با مسئولان شهری به ویژه سازمان مدیریت پسماند شهرداری زنجان و حمایت‌های مادی و معنوی این سازمان از پویش زنگین، این حرکت مردمی وجاهت افزون‌تری یافت. در نهایت با حمایت‌های بی‌دریغ گروه علوم محیط زیست دانشگاه زنجان، مراحل ساخت مخازن جمع آوری درب‌های بطری در داخل دانشگاه و با همکاری دانشجویان دانشگاه زنجان، اعضای انجمن‌های مردم نهاد دوستداران اُرس زنجان و انجمن توان افزایان زندگی سبز (اَتازیس)، صورت گرفت.

مخازن ساخته شده که از جنس طلق ۹۰ میکرونی بوده و به شکل استوانه‌ای به طول یک متر و قطر ۲۰ سانتی متر طراحی شده در نقاظ مختلف شهر از جمله برخی دانشگاه‌ها، فروشگاه‌ها، دفاتر، ادارات، مدارس و آموزشگاه‌ها توزیع گردیده و خواهد گردید و شهروندان محترم زنجانی می‌توانند درب‌های بطری پلاستیکی جمع آوری شده خود را به نزدیک‌ترین محل معرفی شده یا همان آشیانه‌های زنگین تحویل دهند. جهت آگاهی از نشانی آشیانه‌ها، همکاری با پویش زنگین و عضویت در گروه تلگرامی این پویش می‌توانید با شماره ۰۹۳۶۵۶۱۴۱۲۴ تماس حاصل فرمایید.

گفتنی است مبلغ حاصل از فروش درب‌ها به کارخانه‌های بازیافت پلاستیک، صرف امور مربوط به حفاظت از محیط زیست، کمک به نیازمندان و موسسات خیریه خواهد شد که اطلاع رسانی دقیق در این خصوص از طرق مختلف همچون شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها جهت آگاهی حامیان پویش مردمی زنگین صورت خواهد گرفت و همشهریان محترم در جریان جزئیات هزینه کردها قرار خواهند گرفت.

پویش مردمی زنگین جهت تداوم فعالیت‌های خود از تمام اقشار جامعه دعوت می‌کند در این پویش محیط زیستی و خیرخواهانه شرکت نموده و حمایت‌ خود را به طرق مختلف از جمله اطلاع رسانی به سایرین و جمع آوری درب‌های بطری پلاستیکی با هر تعداد و ارائه آن‌ها به نزدیک‌ترین آشیانه اعلام نمایند تا هرچه زودتر شاهد نتایج مثبت این پویش مردمی در سطح شهر زنجان باشیم.

نخستین جشنواره ملی بهره‌وری و بازچرخانی آب

نخستین جشنواره ملی بهره‌وری و بازچرخانی آب

نخستین جشنواره ملی بهره‌وری و بازچرخانی آب

نخستین جشنواره ملی بهره‌وری و بازچرخانی آب به همت دانشگاه فردوسی مشهد با همکاری معاونت علمی فناوری ریاست جمهوری، نمایندگان استانداری خراسان رضوی، بنیاد ملی نخبگان استان، با تکیه‌ بر متخصصین، محققین، مخترعین، نخبگان علمی و دست‌اندرکاران برجسته سراسر کشور در شهریورماه سال ۱۳۹۶ به مدت سه روز متوالی در دو بخش عمده علمی و فناوری برگزار خواهد شد.
انجمن توان افزایان زندگی سبز نیز به عنوان یکی از اعضای شورای سیاست گذاری، در این جشنواره حضور خواهد داشت.شایان ذکر است دکتر مهدی کلاهی عضو هیئت علمی دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست دانشگاه فردوسی و مدیرعامل انجمن توان افزایان زندگی سبز  نیز به عنوان نایب رئیس نخستین جشنواره ملی بهره‌وری و بازچرخانی آب منصوب گردیده است

راهکارهای کاهش استفاده از ظروف پلاستیکی چیست؟

راهکارهای کاهش استفاده از ظروف پلاستیکی چیست؟

 

به گزارش ایسنا زنجان، عضو انجمن توان‌افزایان زندگی سبز زنجان و کارشناس سازمان مدیریت پسماند شهرداری زنجان گفت: هر کدام از ما قبل از اینکه دیر شود باید به نوعی در پی اجرای راهکارهای کاهش ظروف پلاستیکی و تجدید‌ناپذیر باشیم. 

 

زهرا علیخانی در گفت‌و‌گو با خبرنگار ایسنا، منطقه زنجان، اظهار کرد: اواخر دهه ۴۰ شمسی کمی پس از آن که پیراهن‌هایی با عنوان «بشور و بپوش» در سطح جامعه با اقبال زیادی روبه‌رو شد، سر و کله کیسه‌های پلاستیکی هم کم‌کم پیدا شد تا در گستره وسیعی از زندگی ما جا خوش کند. پس از آن در اوایل دهه ۷۰ شمسی، ظروف پلاستیکی نیز در قالب نوشیدنی‌هایی در بطری‌های پلاستیکی و در اندازه‌های مختلف وارد ایران شد.

 

وی ادامه داد: شاید آنچه باعث شد که نقش پلاستیک و کیسه‌های پلاستیکی در جوامع تا این حد گسترده شود، فرضیه بالا بردن بهداشت عمومی توسط این محصولات بود. در حال حاضر تنها در کشور ما سالانه ۳ میلیون تن پلاستیک تولید می‌شود و استفاده بی‌رویه از آن زمینه را برای بروز انواع آلودگی‌ها و بیماری‌های مختلف فراهم کرده است؛ در واقع این مسئله تهدید بزرگی برای محیط ‌زیست و سلامت جامعه به‌شمار می‌رود.

 

علیخانی با بیان اینکه متاسفانه در چند سال اخیر، تولید انواع و اقسام سفره‌های نایلونی و ظروف پلاستیکی به میزان قابل توجهی بالا رفته است، افزود: این روزها امکان ندارد که در گوشه‌ای از طبیعت نمونه‌ای رها شده از پلاستیک را به چشم نبینیم. این در حالی است که ۳۰۰ تا 1000سال زمان می‌برد تا پلاستیک در طبیعت تجزیه شود و در طول این مدت طولانی چه صدمات جبران‌ناپذیری به سلامت ما و محیط ‌زیست و حیات‌وحش وارد می‌شود؛ در واقع کیسه‌های پلاستیکی اگر در معرض مواد اسیدی، چربی‌ها و تغییرات دمایی قرار بگیرند، تغییر ماهیت داده و از خود مونومرهایی آزاد می‌کنند که گفته می‌شود از عوامل ابتلا به ۷ نوع سرطان هستند.

 

کارشناس سازمان مدیریت پسماند شهرداری زنجان خاطرنشان کرد: این مونومرها اگر به محیط‌ زیست ورود پیدا کنند توسط جانداران بلعیده شده و باعث خفگی آن‌ها می‌شود و حتی می‌تواند عامل ایجاد بیماری در جانوران زنده باشد. علاوه بر این، تجزیه‌ناپذیری پلاستیک‌ها در محل‌های دفن می‌تواند سبب نفوذ شیرابه به آب‌های زیرزمینی شود. این شیرابه شامل ترکیباتی نظیر فلزات سنگین و آلاینده است که می‌تواند باعث بیماری‌زایی و از بین رفتن سرمایه‌های ملی شود.

 

وی با بیان اینکه به طور مثال سالانه حدود ۳۸۰ میلیارد قطعه کیسه پلاستیکی در ایالت متحده مصرف می‌شود که برای تولید این میزان پلاستیک دست کم ۱۲ میلیون بشکه نفت لازم است، ادامه داد: به حد کافی دلیل وجود دارد که باعث شود تا در مصرف بی‌رویه محصولات پلاستیکی تامل کنیم و در جهت یافتن جایگزین برای آن‌ها عمل کنیم. البته خوشبختانه در جهان هم اقداماتی در این جهت صورت گرفته است. به‌طور مثال در سال ۲۰۰۲ میلادی، بنگلادش نخستین کشوری بود که استفاده از کیسه‌های پلاستیکی را ممنوع کرد. این کشور به دنبال سیل ویرانگر سال ۱۹۸۸ میلادی و به دلیل این که کیسه‌های پلاستیکی با بستن راه فاضلاب‌ها عامل اصلی شدت یافتن سیلاب بودند، خسارات چشم‌گیری دید.

 

علیخانی تصریح کرد: ایرلند هم قانون مالیات بر کیسه‌های پلاستیکی را وضع کرد که این قانون تا ۹۰ درصد مصرف کیسه‌های پلاستیکی را در این کشور کاهش داد. در سال ۲۰۰۳ دولت تایوان، توزیع کیسه‌های پلاستیکی رایگان در فروشگاه‌ها و مراکز خرید را ممنوع کرد. ضمن اینکه استفاده از ظروف یک‌بار مصرف در رستوران‌های این کشور نیز ممنوع شد و حتی بسیاری از فروشگاه‌ها از افرادی که کیسه‌های خرید خود را به همراه نمی‌آورند جریمه نقدی دریافت می‌کردند. در سال ۲۰۰۷ میلادی نیز در هنگ‌کنگ برای فروشندگان کیسه‌های پلاستیکی مالیات بر آلودگی محیط‌زیست در نظر گرفته شد.

 

این فعال محیط‌ زیست یادآور شد: ارتقای سطح آگاهی مردم در زمینه زیان‌های بهداشتی و محیط‌زیستی استفاده از کیسه‌های پلاستیک تاثیر به‌سزایی در کاهش مصرف آن دارد. این قبیل تلاش‌ها در ابتدا به صورت نمادین شروع می‌شود و در طول زمان به رواج فرهنگ کاهش استفاده از پلاستیک کمک می‌کند. مثلا استفاده از کیسه‌های پارچه‌ای و انواع زنبیل‌هایی که می‌توان چندین‌بار از آنها استفاده کرد. همچنین پاکت‌های کاغذی بازیافتی و استفاده از محصولات زیست‌تخریب‌پذیر از مواردی است که به مرور زمان منتج به کاهش استفاده از ظروف پلاستیکی می‌شود.

 

وی افزود: کاهش استفاده از سفره‌های یک‌بار مصرف، وضع مالیات بر آلودگی محیط‌زیست برای تولید‌کنندگان و مصرف‌کنندگان محصولات پلاستیکی، سرمایه‌گذاری در جهت تولید کیسه‌های پارچه‌ای دسته‌دار و عرضه ارزان این محصول برای جایگزینی با کیسه‌های نایلونی نیز راهکارهای مناسبی به نظر می‌رسد و کمک می‌کند تا طبیعت و محیط‌زیست ایران بتواند فارغ از آوار سنگین کیسه‌ها و سایر محصولات پلاستیکی نفسی تازه کند.

 

علیخانی یادآور شد: خوشبختانه انجمن توان‌‌افزایان زندگی سبز طی ماه‌های گذشته با برگزاری کارگاه‌های آموزشی متعدد، سعی در نهادینه کردن فرهنگ استفاده از محصولات بادوام داشته است. همچنین این انجمن قصد دارد در آینده‌ای نه چندان دور و در گام نخست نسبت به توزیع کیسه‌های پارچه‌ای در برخی فروشگاه‌های معتبر شهر زنجان اقدام کند.